Alleen zijn ligt me, bevalt me en geeft me rust.Soms verdraag ik niemand, zelfs niet mezelf. Je kan ervan zeggen wat je wil, sommige mensen zijn gewoon geen kuddedieren, maar gemaakt voor een eenzaam bestaan. Eenzaam maar daarom niet minder gelukkig.
Ik heb ruimte nodig. En tijd. Tijd om die chaos een plaats te geven, stap voor stap. Vraag niet te veel, eis niet te veel. Doe me niet lopen vooraleer ik kan stappen. Ik raak er wel. En het zal samen met jou zijn. Maar geef me gewoon nog wat tijd.
Ik hou van jou.
september 23, 2009 bij 10:16 am
Dateert eigenlijk van ergens in mei, toevallig teruggevonden, gekrabbeld op een blaadje kladpapier.
november 2, 2009 bij 9:26 am
Mooi geschreven! En ja, ik ben ook graag eens alleen…