Je beseft maar wat je had eens het er niet meer is. Iemand die je niet goed ken,t of net leerde kennen, toch missen eens hij er niet meer is. En daarna beseffen dat je hem ook nooit meer terug zal zien. De kleine dingen van het leven niet appreciëren, zoals familie. Spijt hebben van weggegooide en onbenutte momenten. Ik voel vanalles: gemis, spijt, verwarring… Waarom nu al? Je was nog niet oud, en zeker helemaal niet versleten. En je had nog een hoop plannen. En je vond de liefde terug. En geluk na je pijn en verdriet. En… En nu ben je er niet meer. Je verdiende niet te sterven.
Geen Reacties tot nu toe
Plaats een reactie
Plaats een reactie
Automatische regel en alinea afbreking, email adressen nooit getoodn, toegestane HTML:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
